Woodstock voor hackers

      No Comments on Woodstock voor hackers

Chaos Communication Club

Alweer twee dagen thuis, maar mijn draai nog niet teruggevonden. Mijn hoofd is nog bij vorige week, toen ik voor het eerst op het Duitse CCC Camp was. In de week voor vertrek ging het steeds harder kriebelen en jeuken. Uiteindelijk zijn we op zaterdagavond om 21.00 uur in de auto gestapt en tot 03.30 uur doorgereden. ‘s Nachts aankomen op Camp is echt geweldig! Ondanks dat de opbouw nog bezig was, had ArtEvent al een aantal gekleurde lampen opgehangen om het terrein te verlichten. De grote tenten stonden al klaar om ingericht te worden, maar op dat moment lagen er enkel slapende mensen in. Met teveel adrenaline in onze lichamen om zelf te gaan slapen hebben we, terwijl de zon zich langzaamaan weer liet zien, het terrein verkent. Een grote vlakte, met een aantal bunkers en diverse antieke vliegtuigen en helicopters van het luchtvaartmuseum, in de verte omringt met grote groepen bomen. In de komende week zou het vol komen te staan met tenten, projecten, gekleurde verlichting en twee- tot drieduizend vrijdenkers.

Het is bijna onmogelijk te beschrijven hoe het Camp geweest is. Er is zoveel te doen, te zien, te leren en uit te vinden. Zoveel mensen uit zoveel hoeken van de wereld om gesprekken mee te voeren. Tijdens de Opening Ceremony vertelde Nick Farr bijvoorbeeld over zijn visie om in de komende vier jaren, met behulp van het netwerk van hackerspaces rondom de wereld, een sattelietnetwerk uit te rollen waardoor internet voor iedereen gratis en zonder grenzen beschikbaar wordt. Een project waarvan ik wel erg nieuwsgierig ben wat eruit gaat komen. Het klonk haalbaar om de sattelietstationnen te maken, er zal alleen veel geld nodig zijn om ze de atmosfeer in te krijgen. Maar zijn plan was ambitieuzer dan dit, uiteindelijk moest het ertoe leiden dat er in 2023 een hacker op de maan zou staan. Zijn quote was: “I bet we could explore the galaxy, if we wouldn’t be such dicks all the time.” Oftewel, als we niet zoveel geld uit zouden geven aan militaire doeleinden om olievelden te bevechten, zouden we genoeg geld hebben om de ruimte te verkennen. Ik moet het nog zien, maar het satelietnetwerk klinkt goed in de oren.

Van de andere lezingen, workshops en keynotes heb ik niets gezien. Ik ben te druk bezig geweest met rondlopen, genieten van alle blije gezichten, het bekijken van de statistieken van mijn ftp-server en het weer ontmoeten van mensen die ik sinds HAR2009 al niet meer gezien heb. Een week Camp bleek veel te kort te zijn om te doen wat ik allemaal had willen doen. Sommige mensen heb ik ondanks het zoeken ook niet gevonden, terwijl ze wel aanwezig waren. Maar het was heerlijk om weer ‘thuis’ te zijn in onze zelfgeorganiseerde utopia. Waar de bomen altijd mooi verlicht zijn, de nacht nooit stil is en je spontaan een Gigabit uplink krijgt omdat je de lijn dichttrekt.

**Mijn foto’s kun je hier vinden. Voor overige foto’s en filmpjes kun je zoeken op #cccamp11 of op de diverse linkjes in mijn blogpost klikken.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.